ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸਹੀ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ - ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ

ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਅੰਕੜੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁੱਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰੋਗਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਲਾਜ ਲਈ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚੋਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਲਾਜ ਦੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਵਰਤੋਂ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਲੇਵੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਨਾ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸਹੀ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰੇਡ ਕਰੋ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਕੇਸ ਲਈ ਸਧਾਰਣ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ. ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਹਲਕੇ, ਦਰਮਿਆਨੇ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲੇ.

ਮਿਲਡ ਕੇਸ: ਦੁੱਧ ਵਿਚ ਦਿੱਖ ਬਦਲਾਅ. ਲੇਵੇ ਨਰਮ ਹੈ, ਗ generally ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੁੱਖ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਆਧੁਨਿਕ ਕੇਸ: ਦੁੱਧ ਵਿਚ ਦਿੱਖ ਬਦਲਾਅ. ਲੇਵੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਗਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਝਾੜ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਸੱਤ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ: ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੋਜ ਵਾਲੀ ਗਲੈਂਡ. ਗ system ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਖਾਰ, ਭੁੱਖ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਨਾਲ ਸਿਸਟਮ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੈ. ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ ਕਿ ਮਾਸਟਾਈਟਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੇਸ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਟੀਕਾਕਰਨ ਦੇ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਛੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੋ

ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਬਲਦ ਵੱਛੇ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਫਾਰਮ ਅਕਸਰ ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਉੱਚ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ. ਵੱਛੇ ਅਕਸਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਟੀਕਾਕਰਣ ਛੋਟ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਾਧਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਟੀਕਾ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਵੱਛੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਜਦੋਂ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਤਣਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਵੀ ਟੀਕਾਕਰਣ ਕਰੋ, ਵੱਛੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੰਭਵ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੋਟ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰੋ:

  • ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ, ਹਾਈਪੋਥਰਮਿਆ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਛੋਟੇ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਸਮੇਂ (ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 1-2 ਘੰਟੇ) ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ
  • ਇਕੋ ਟਰੱਕ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਛੇ ਮਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ
  • ਵੱਛੇ ਇੱਕ ਸਾਫ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਓ
  • ਵੱਛੇ ਛੋਟੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ - ਤਰਜੀਹੀ ਜੋੜੀ ਵਿੱਚ - ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ
  • ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਮੂਲ ਦੇ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਬਕਸੇ ਵਿਚ ਮਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ
  • ਪੱਕੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਜਾਂ ਪੈਨਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਛੇ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹ
  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੌਖੀ ਪਹੁੰਚ ਹੈ - ਤਰਜੀਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਬਾਲਟੀ ਜਾਂ ਟੋਆ ਤੋਂ ਕੋਸੇ ਪਾਣੀ.
  • ਚੰਗੀ ਕੁਆਲਟੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਮਾਤਰਾ (ਘੱਟੋ ਘੱਟ 6-7 ਲੀਟਰ / ਦਿਨ) ਫੀਡ ਕਰੋ
  • ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ
  • ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਡਰਾਫਟ ਤੋਂ ਬਚੋ
  • ਟੀਕਾਕਰਨ ਤੋਂ 3-4 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ, ਰਲਾਉਣ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਕਾਰਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ

ਇੰਟਰਾ-ਨੱਕ ਟੀਕੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਹੋਰ ਟੀਕੇ ਲਗਾਉਣ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਵੱਛੇ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ balanceਰਜਾ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ 2 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ).

ਬ੍ਰੀਡਿੰਗ ਗਿਲਟਸ ਦੀ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਖਰੀਦਾਰੀ

ਜਦੋਂ ਲਾਈਵ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਟਾਕ ਖਰੀਦਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਉਪਾਅ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?

ਪਹਿਲਾਂ, ਜੀਵਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਈਵ ਪ੍ਰਜਨਨ ਭੰਡਾਰ ਦੀ ਖਰੀਦ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਜਨਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਉਪਾਅ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ:

  • ਕਈ ਫਾਰਮ ਬਿਮਾਰੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲਾਂ ਤੋਂ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਕੋ ਸਪਲਾਇਰ ਤੋਂ ਖਰੀਦੋ. ਇਹ ਨਵੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੁਹਾਡੇ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤਕ ਛੋਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ.
  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਸਪਲਾਇਰ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਫਾਰਮ ਨਾਲੋਂ ਉਸੀ ਜਾਂ ਉੱਚ ਸੈਨੇਟਰੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ (ਅਧਿਕਾਰਤ) ਨਿਯੰਤਰਣ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਮੌਜੂਦ ਹਨ.
  • ਖਰੀਦ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰੋ. ਜਿੰਨੀ ਵਾਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਪੁਰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਿਮਾਰੀ ਫੈਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਵਾਹਨ ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਸਪੁਰਦਗੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਅਤੇ ਕੀਟਾਣੂ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਕੰਪਨੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕੀਟਾਣੂ ਨਾ ਲਿਆਉਣ.
  • ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਗਿਲਟਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਖਰੀਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਟੀਕੇ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕੁਆਰੰਟੀਨ:

  • ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੀ ਹਵਾ ਵਾਲੀਅਮ ਹੈ (ਭਾਵ ਹੋਰ ਤਬੇਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ, ਦੋਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ).
  • ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸਫਾਈ ਵਾਲਾ ਤਾਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਜੁੱਤੇ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋ ਸਕਦੇ ਹੋ.
  • ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਫ ਅਤੇ ਕੀਟਾਣੂ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  • ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਮਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਘੱਟੋ ਘੱਟ 28 ਦਿਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼). ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਕੁਝ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ (ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਐਮ. ਹਾਈਪੋਨੇਮੋਨਿਆ) ਲਈ ਇਕ ਲੰਬੀ ਕੁਆਰੰਟੀਨ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. 40 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕੁਆਰੰਟੀਨ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਕੋਈ ਅਲੋਪਿਤ ਲਗਜ਼ਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਕੋਕਸੀਡੀਅਨ ਅਤੇ ਜਰਾਸੀਮੀ ਲਾਗਾਂ ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਪੋਲਟਰੀ ਬਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਲਦੇ ਹੋਏ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਥਰਮਲ ਫਰਸ਼ ਰੋਗਾਣੂ

ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਪੋਲਟਰੀ ਬਾਰਨ ਵਿਚ ਲਾਗ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਬ੍ਰੌਇਲਰ ਅਤੇ ਟਰਕੀ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਕੀਟਾਣੂ-ਰਹਿਤ ਇਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਭਿਆਸ ਹੈ. ਫਿਰ ਵੀ, ਫਲੋਰ-ਰੱਖੇ ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਫਲੋਰਿੰਗ ਜਰਾਸੀਮ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਫਰਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਤਰੇੜਾਂ ਅਤੇ ਛੇਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਗਾਣੂ ਮੁਕਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪਾਥੋਜੈਨਿਕ ਬੈਕਟਰੀਆ ਅਤੇ ਕੋਕੀਡਿਅਨ ਓਓਸਿਸਟਰ ਅਤੇ ਕੀੜੇ ਦੇ ਅੰਡਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਸੰਭਾਵਤ ਛੁਪਾਓ ਰਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕੋਕਸੀਡੀਅਨ ਆਓਸਿਟਰਾਂ ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਖ਼ਾਸਕਰ ਚੁਣੌਤੀ ਭਰਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੀਵ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਥਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਅਮੋਨੀਆ ਦੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਰਸਾਇਣਕ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ.

ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ practiceੰਗ, ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਥਰਮਲ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਜਾਂ ਰੇਡੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤੀ. ਥਰਮਲ ਰੋਗਾਣੂ 750 ° C ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਇਕ ਮਸ਼ੀਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਫਰਸ਼ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਫਰਸ਼ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਪਰਤ 300 ਤੋਂ 400 ° C ਤੱਕ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਫਰਸ਼ ਨਾਲ ਸੀਮਤ ਸੰਪਰਕ ਕੰਕਰੀਟ ਦੀ ਫਰਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ pathੰਗ ਨਾਲ ਜਰਾਸੀਮ ਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਕੁਝ ਮੁਰਗੀ ਪਾਲਣ ਸੇਵਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਹ ਹੱਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੋਲਟਰੀ ਬਾਰਨ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਜਰਾਸੀਮ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੰਡ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਫਾਰਮ ਤੇ ਟਰੈਕਟਰ-ਮਾountedਂਟਡ ਫਲੈਮਿੰਗ ਉਪਕਰਣ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹਨ ਅਤੇ ਪੋਲਟਰੀ ਬਾਰਨ ਦੇ ਕੀਟਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਗਤ-ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ methodੰਗ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਲੇਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਲਸਟਰਮ ਪ੍ਰਬੰਧਨ

ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਇਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਓਨੇਟ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪੈਸਿਓ ਇਮਿ .ਨ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ.

ਨਕਲੀ ਪਾਲਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਧੀਨ ਵਧ ਰਹੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਬੋਸਟਲ ਦੁਆਰਾ, ਕੋਲਸਟਰਮ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ, ਖੁਆਉਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ passੁਕਵੀਂ ਪ੍ਰਤੱਖ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧੀ ਤਬਦੀਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ. ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਲੇਲੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨਹੀਂ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਰ ਦੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਅਨੁਕੂਲ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਸਰੋਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ 63 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਬਰਾਬਰ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਲੇਬਲ ਨੂੰ 30, 8 ਅਤੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ (2 ਮਿੰਟ ਲਈ 14 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੇ ​​24 ਮਿੰਟ ਲਈ ਪੇਸਟਚਰਾਈਜ਼) ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲੇ 150 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਬਰਾਬਰ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਨਮ ਦੇ ਬਾਅਦ. ਇਹ ਪ੍ਰਤੀ feedingਸਤਨ, ਲਗਭਗ 200-XNUMX ਮਿ.ਲੀ. ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ. ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਕੂੜੇ ਦੇ ਅਕਾਰ. ਗ cow ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨਾਲ ਖੁਆਏ ਗਏ ਲੇਲੇ ਅਨੀਮੀਆ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨੂੰ ਚਰਾਉਣ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੈਮ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਣ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਣਾਅ, ਲੇਲੇ ਦੀ ਅੰਤਮ ਇਮਿuneਨ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਕੋਲਸਟ੍ਰਮ ਦੀ quantityੁਕਵੀਂ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਵਜੰਮੇ ਗਿਰਝਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ, ਲੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸਰਬੋਤਮ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੰਗੇ ਪੈਸਿਵ ਇਮਿ transferਨ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਚੰਗਾ ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਇਲਾਜਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੀ ਘੱਟ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਲਾਗ.

ਪੈਰਾਟਿercਬਕੂਲੋਸਿਸ ਦੇ ਹਰੀਜੱਟਲ ਗ cow-ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਜੋਨਜ਼ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਐਮਏਪੀ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਤੋਂ ਫਾਰਮ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ.

ਜਾਨਹਿਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਟੂਬਕ੍ਰੋਲੋਸਿਸ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਅਤੇ ਟਰਮੀਨਲ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡੇਅਰੀ ਅਤੇ ਬੀਫ ਫਾਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਲਾਭਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਅਤੇ ਖਾਤਮੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਲੰਬੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਸਮੇਂ, ਕਲੀਨਿਕਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਐਮਏਪੀ-ਬੈਕਟੀਰੀਆ (ਮਾਈਕੋਬੈਕਟੀਰੀਅਮ ਐਵੀਅਮ ਪੈਰਾਟੂਬਕ੍ਰੋਸਿਸ) ਨੂੰ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਰਮਿਤ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਲਾਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਵਿਚ ਸਹੀ ਨਿਦਾਨ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਹਨ.

ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਰੋਕਥਾਮ ਇਲਾਜ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਗ cow ਤੋਂ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਸਿੱਧੇ ਤਬਾਦਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ. ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਦੇ ਇਕ ਪਹਿਲੂ ਵਿਚ ਨਵਜੰਮੇ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਗ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਤੋਂ ਐਮਏਪੀ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪੇਸਟਚਰਾਈਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਜਣਨ ਐਂਟੀਬਾਡੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋਖਮ ਵਿਚ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਵੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਆਈਐਲਵੀਓ ਦੇ ਫੂਡ ਪਾਇਲਟ ਨੇ ਐਂਟੀਬਾਡੀ ਕਾੱਨਟ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੌਰਾਨ ਐਮਏਪੀ ਤੋਂ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਟਰਿਫਿਗੇਸ਼ਨ ਪੜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕ ਡੀਕਨੋਟਿਮੀਨੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹਨ. ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਤੂਫਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 53 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ 30 ° C ਤੱਕ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਅੱਗੇ 70 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ 30 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ ਤੱਕ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਹੀਟਿੰਗ ਕਦਮ ਹੈ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸੈਂਟਰਿਫਿationਗੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਅਸਾਨ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਬੋਤਲਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸੇਵਾ ਡੇਅਰੀ ਅਤੇ ਗ be ਮਾਸ ਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਾਰਮ-ਸੰਬੰਧੀ ਕੋਲਸਟਰਮ ਨੂੰ ਐਮਏਪੀ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਬ੍ਰਾਇਲਰ ਫਾਰਮਿੰਗ ਵਿਚ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਈਪਾਂ ਨੂੰ ਫਲੈਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ

ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਬ੍ਰੌਇਲਰਾਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਫੀਡ ਹੈ. ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਮੁਰਗੀ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਨਾਲੋਂ ਦੁਗਣਾ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇਗਾ. ਜੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੂਚਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਖਪਤ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਪਾਲਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ.

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਾਇਓਫਿਲਮ, ਜੋ ਪਾਈਪਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਹਾਅ ਦੀ ਦਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜੀਵਾਣੂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਪੀਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਲਈ ਇਕ ਜੋਖਮ ਵਾਲਾ ਕਾਰਕ ਹੈ.

ਪਾਈਪਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਕੱਣ ਨਾਲ ਕੰਧ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਬਾਇਓਫਿਲਮ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਨੈਟਵਰਕ ਜਾਂ ਡ੍ਰਿਲੰਗ ਪੁਆਇੰਟ ਤੋਂ ਕੂਲਰ, ਕਲੀਨਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਮੁਰਗੀ ਬਿਹਤਰ ਹਾਈਡਰੇਟ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾ ਰਹੇ ਹਨ. ਚੂਚੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਇਲਾਜਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਕਿਸਾਨ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੋਲਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਸਫਾਈ ਹੱਥੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਖਪਤ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਕ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨਾ ਇਕ ਵਧੀਆ ਵਿਚਾਰ ਹੈ: ਪਿੜਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਿਲਡਿੰਗ ਵਿਚਲੇ ਬਕਸੇ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਚਾਲੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਨਾਲ ਰਿਮੋਟਲੀ.

ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣਾ

ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਅਤੇ ਸੂਰ ਬੀਜਣਾ ਦੋਵਾਂ ਲਈ difficultਖਾ ਸਮਾਂ ਹੈ. ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਜ਼ੁਕ ਘਟਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਰੋਮਾਨੀਆ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਤਿਆਰੀ 35 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੂਰ ਦਾ ਭਾਰ averageਸਤਨ 6-8 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਜਿਣਸਾਂ ਵਾਲੇ ਫਾਰਮ ਵਿਚ, ਇਹ 8 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਰ 12-14 ਕਿਲੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੂਹੇ ਚੂਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਛੁਟੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਵੱਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤਬਦੀਲੀ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ: 7-8 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਿਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਚਾਰਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਾਖਲੇ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਠੋਸ ਫੀਡ ਦੇ ਆਦੀ ਹੋ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਤੋਂ 4-5 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ. ਚੂਸਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਫੀਡ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਇਸ ਤਰਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ:
ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ -5 ਦਿਨ, ਚੂਸਣ ਦੇ 4-5 ਅਵਸਰ;
ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ -4 ਦਿਨ, ਚੂਸਣ ਦੇ 3-4 ਅਵਸਰ;
ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ -3 ਦਿਨ, ਚੂਸਣ ਦੇ 2-3 ਅਵਸਰ;
ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ -2 ਦਿਨ, ਚੂਸਣ ਦੇ 1-2 ਅਵਸਰ;
- ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ.

ਬਿਜਾਈ ਦੇ ਪੱਤੇ ਪਰੰਤੂ ਰੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਾਰਡ ਵਿਚ 5-10 ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਹੈ. ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਤੋਂ 2-3 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਿਜਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਦਿਨ ਬਿਜਾਈ ਨੂੰ ਫੀਡ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਘੱਟ ਤਣਾਅ ਵਾਲੇ ਡੇਅਰੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਰਿਹਾਇਸ਼

ਡੇਅਰੀ ਗਾਵਾਂ 'ਤੇ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ

ਥਰਮਲ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਜ਼ੋਨ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ, ਡੇਅਰੀ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਆਰਾਮ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਡੇਅਰੀ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਥਰਮਲ ਆਰਾਮ ਉਮਰ, ਨਸਲ, ਖਾਣ ਪੀਣ, ਉਤਪਾਦਨ, ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਚਰਬੀ ਦੇ ਜਮ੍ਹਾਂਪਣ, ਚਮੜੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਥਰਮੋਰੈਗੂਲੇਸ਼ਨ ਦਾ ਕਾਰਜ ਖੂਨ ਦੇ ਫਰੂਟੋਜ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 6 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਵੱਛੇ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਡੇਅਰੀ ਗਾਵਾਂ ਲਈ ਪਾਚਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਅਨੁਕੂਲਤਾ 'ਤੇ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਸੁੱਕੇ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਖਪਤ, ਰੁਮ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ, ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ, ਬੇਸਲ ਪਾਚਕ ਰੇਟ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ energyਰਜਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ. , ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਖਪਤ, ਦਿਲ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਐਡਰੇਨਲਾਈਨ, ਕੋਰਟੀਸੋਲ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਹਾਰਮੋਨਜ਼, ਲਿਪੋਲੀਸਿਸ, ਗਲਾਈਕੋਗੇਨੋਜੀਨੇਸਿਸ, ਗਲਾਈਕੋਗੇਨੋਲਾਸਿਸ, ਜਿਗਰ ਦੇ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਸਰੀਰ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਪੈਰੀਫਿਰਲ ਵੈਸੋਸਕਨਸਟ੍ਰਿਕਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਸੀਨਾ ਦੁਆਰਾ ਗਰਮੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਥਰਮੋਜੀਨੇਸਿਸ ਦਾ ਵਾਧਾ.

ਹੋਲਸਟੀਨ-ਫ੍ਰੀਸਿਨ ਨਸਲ ਵਿਚ, ਦੁੱਧ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ -10… 12 ° C ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂਕਿ ਜਰਸੀ ਨਸਲ ਵਿਚ ਉਤਪਾਦਨ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ + 5 ° C ਤੋਂ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਭਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ).

ਠੰਡੇ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭੰਡਾਰਨ ਦੀਆਂ ਟੈਂਕੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰ prevent ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਉਪਾਅ, ਫੀਡ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਧਾਉਣਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਚ-energyਰਜਾ ਵਾਲੀ ਖੁਰਾਕ, ਪਨਾਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਮੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ, ਲੇਵੇ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖਣਾ ਸੁੱਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ.